Van kop tot kont naar de vallende zwaan

Ze hadden gelijk, de organisatoren van het kop tot kont spektakel, hier wordt nog jaren over gesproken. Een belevenis die zijn weerga niet kende en namens alle deelnemers nogmaals van harte bedankt! Voor de niet-aanwezigen, de zogenaamde Totoïsten*, opoeaisten* en absenten*, volgt hieronder een verslag over wat ons allemaal geboden is, op deze zaterdag 17 maart 2017. *Zie uitleg

Gelukkig was 94% van de spelers en leiders wel aanwezig en ook voor deze mensen is het volgende verslag gemaakt.

In een tijdsbestek van een kleine 5 weken kregen de organisatoren, Herman, Robert, Benny, Christel en Arjan, het voor elkaar om een programma in elkaar te draaien die klonk als een klok.

Het kostte de nodige zweetdruppels, want het weer speelde ons enigszins parten, waardoor enkele onderdelen niet door konden gaan of aangepast moesten worden.

De ochtend van het spektakel werden we rond 11.30 verwacht in café Willibrord alwaar de bijna 65-jarige Benny Huizinga ons voorbij de klapdeur opving. Onze namen werden afgevinkt en kort werd ons verteld dat nadere uitleg zou volgen. Toen iedereen aanwezig was, althans iedereen behalve het bestuurslid Messi Staloni*, kon de uitleg beginnen.

Er werden groepen geformeerd door middel van loting en deze groepen kregen later pas te horen wat de bedoeling was.

In totaal 7 groepen in de grootte van 6 tot 10 personen werden op deze wijze geformeerd, met daarbij nog een groep van 3 personen. In eerste instantie werd geloot voor een onderdeel waar een rijbewijs essentieel was en daarna werden de groepen verder ingedeeld. Per groep werden we vervolgens uitgenodigd om bij bijna jarige Benny de nodige informatie in te winnen. Een aanvoerder werd benoemd om de gegevens te interpreteren en om leiding te geven aan de groep.

Iedere groep kreeg een chique enveloppe waarin stond wat de bedoeling was, tevens werden meerdere enveloppes meegegeven die pas mochten worden geopend als de activiteit waarvoor men was uitverkoren ten einde was. In die enveloppes stonden dan weer de nodige instructies en een zogenaamde superenveloppe bleek bij controle gevuld met een geldbedrag waarmee men een versnapering op locatie kon verkrijgen. Welke groep exact op welke plaats is geweest, doet hier niet ter zake, maar de locaties lagen nogal ver uit elkaar.

Er ging een groep richting Eemshaven waar men aanmonsterde op een schip. Een schip met veel pk’s, die aanvankelijk naar Borkum zou varen, maar door de weersomstandigheden was dat niet mogelijk. Desondanks beleefde men een schitterend avontuur op zee, waarbij iedereen zich kostelijk vermaakte. Slechts twee, enigszins ongetrainde, deelnemers kregen te maken met Baarslagjes op zee, wat zoveel betekent als zeebenen met duizeligheidsklachten.

Vervolgens ging een andere groep richting de visafslag in Lauwersoog om vis te fileren. Vis die later bij terugkomst kon worden genuttigd in Willibrord. Ook deze groep ging na het fileren de zee op om met een snelle boot de Waddenzee te verkennen.

Het lag in de bedoeling dat enkele groepen samen vervolgens op een zandplaat een potje zouden gaan voetballen, maar helaas kon het schip niet aanmeren. Het voetbalpotje zou op beeld worden vastgelegd door een overvliegend vliegtuig, maar dat was dus niet mogelijk. Over dat vliegtuig later meer.

 

Meedhuizen was een volgende pleisterplaats voor weer een andere groep deelnemers. Het bleek dat daar een schietterrein gemaakt was waar men zijn kunnen met het geweer kon tonen. Op diverse manieren kon worden geschoten, maar het kleiduivenschieten was toch wel het allerleukste. Daarbij was rust en kalmte uiterst belangrijk en dat bracht m.n. onze oudste deelnemer Boets in de praktijk. Hij trof het echter niet, want hij had nu net de allersnelste kleiduiven die in het hokje zaten. Boets, uitstekende techniek en houding, stond klaar en bleef klaar staan, ondertussen waren inmiddels drie kleiduiven overgevlogen waarbij Boets de historische vraag stelde waar ze nu toch bleven. William, beroepsschutter van beroep, schoot de duiven, als Clint Eastwood in zijn beste tijd, uit de lucht.

 

Weer een andere groep ging kokkerellen met Sietze Greidanus in de Oude Sluis te Zoutkamp. Eten op culinaire wijze klaargemaakt voor de barbecue die na terugkomst in Willibrord zou worden ontstoken.

 

Een grote groep deelnemers trok het buitenland in en kwam uiteindelijk terecht in het Friese Oosterwolde. Aldaar bleek het de bedoeling om Quad te gaan rijden. Daarbij kwam ter sprake dat deze groep eigenlijk naar Groningen zou gaan voor een grote tocht met solexen, maar door de weers-omstandigheden moest deze tocht worden afgeblazen. Gelukkig had men op het allerlaatste moment dit alternatief kunnen regelen. Een hele mooie tocht onder begeleiding van de eigenaar door de bossen achter Oosterwolde, richting Zorgvlied. Koud was het wel, maar gedurende een uur konden we naar hartenlust genieten van de fraaie bospaden. Alleen Kasper was even in de war. Kasper als schaats-deskundige dacht met de armen op de rug het parkoers te kunnen berijden, maar dat bleek toch een utopie. Hij was even de weg kwijt, maar gelukkig konden we hem met uiterste krachtsinspanning weer in het juiste spoor krijgen.

 

De meest sportieve groep kreeg een aantal autopeds tot zijn beschikking, waarmee men naar Waddenmax, boerderij voor kaas en yoghurt, pedaleerde. Er moest o.a. hout gehakt worden, koeien gemolken enz. Dezelfde groep toog later ook naar Lauwersoog om daar te gaan abseilen. Een hele leuke belevenis.

Klap op de vuurpijl was toch wel het onderdeel waarbij men met een vliegtuig het mooie Noord Groningen zou gaan verkennen. Ricky “Charles Lindberg” Schutter, Joachim “Fokker” Steur en Jos “Messerschmitt” Streefkerk waren de gelukkigen na loting. Rick was nog even bang dat hij ook uit het vliegtuig zou moeten springen, maar dat bleek niet het geval.

Ze hadden allerlei opdrachten gekregen en de meeste daarvan hebben ze volbracht. Zo hebben ze het sportpark in beeld gebracht en ook konden we op beelden zien dat ze enorm genoten. Het zandplatenvoetbal zou ook worden gefilmd, maar helaas bleken de weergoden dat niet toe te laten, waardoor dat dus niet is gelukt. Alle drie de heren gaven later te kennen dat deze belevenis beter was dan hun allerbeste beleving op het erotische front.

Om ongeveer 17.00 werd iedereen weer terugverwacht om een feestje te gaan vieren. Onderweg had men al de mogelijkheid gehad om een biertje en een hapje te nuttigen.

In Willibrord aangekomen stond daar de man, die volgende week richting 70 gaat, ons op te wachten. Ook de uitbaters Christel en Arjan waren aanwezig en we mochten vervolgens een door Arjan ter beschikking gesteld vaatje gerstenat gaan opmaken. Rekening houdend met iedereen, dus nait te veul. De verhalen kwamen los en vervolgens konden we allerlei voedingsmiddelen, die deze dag waren voorbereid, gaan nuttigen.

Een zeer bekende artiest uit het westen van onze provincie kwam ons vermaken met zijn fabuleuze orgelspel en navenante zang. Bennie “the Musicman” had er zin in en de stemming werd naar gelang de avond vorderde steeds beter.

Een zeer geslaagde dag en ik kan mij voorstellen dat over jaren deze 17e maart 2018 in Oldeheem ter sprake zal komen.

Echt nachtwerk werd het niet deze keer omdat er de volgende dag door een aantal mensen weer gevoetbald moest worden en over de wedstrijd van ’t Daarde volgt nu nog een korte impressie.

*Totoïsme; het verkiezen van een avondje oude mannen muziek boven het meemaken van een once in a lifetime evenement

*Opoeaisme: het verkiezen van een weekendje met opoe en opa in een ouwe bungalow boven het meemaken van een superevenement

*Absenten; afwezigen zonder duidelijke reden

*Messi Staloni; bestuurslid van Italiaanse oorsprong met weinig gevoel voor tijd.

 

 

 

The day after de day before; de wedstrijd Kloosterburen 3 tegen de koploper GVAV Rapiditas 5

Al na 30 seconden stond het 0-1, toen een verdedigingsfout achterin koeltjes werd afgestraft. Dat begon dus goed en eigenlijk hebben we de gehele eerste helft achter de tegenstander aangelopen. Voorin was geen druk op de bal, waardoor ze continu een mannetje overhadden op het middenveld. Uiteindelijk konden we de score beperken tot een 0-3 achterstand bij rust, maar dat het anders moest, was duidelijk.

In de rust werden de nodige wijzigingen aangebracht en o.a. Bo, Jorn en Adriaan kwamen in het veld. Het liep meteen al beter. En vlot na de rust slaagde Bo erin om de 1-3 te scoren.

Wij waren nu de bovenliggende partij en bleven druk zetten op hun achterhoede, daardoor kregen onze middenvelders meer ruimte om te voetballen. Na enkele kansen te hebben gemist, kwamen we na ongeveer een kwartier spelen op 2-3 via Michiel. GVAV had het niet meer en werd, mede door goed ingrijpen van onze laatste linie onder leiding van onze ruin Johan, niet tot een fatsoenlijke aanval. Ook keeper Wesley deed een duit in het zakje door een foutloze partij te keepen.

De keeper van GVAV was nu niet direct hun beste man en maakte enkele fouten, waarbij met meer geluk dan wijsheid de 3-3 uitbleef. De bal caramboleerde enkele keren tegen de paal, maar helaas kon niemand de trekker overhalen.

Toch lukte het Adriaan om door middel van een afstandsschot de 3-3 te maken. Dit was ongeveer 10 minuten voor tijd en vooraf hadden we voor een gelijkspelletje getekend. Nu echter leek er meer mogelijk omdat we het betere van het spel hadden. Maar GVAV bezat vaardige spelers en dan ben je altijd beducht op een vies tegendoelpuntje.

Hansie Baarslag besloot op dat moment wat humor in het spel te brengen. Hij sprintte op een gegeven moment naar de bal en toen hij de bal bijna bereikt had, besloot hij tot een onvervalst Baarslagje, door zonder de bal te raken het evenwicht te verliezen, daarbij kwamen beide benen in de lucht te hangen en dan kun je niet meer op de benen staan volgens de Wet van Newton. Ook de tegenstander was door dit hoogstandje behoorlijk van slag want ook deze vergat de nog wel speelbare bal mee te nemen.

Het liep dus goed af en wederom kregen we kansen, maar 5 minuten voor tijd besloot Hans dat het tijd werd voor nogmaals een hoogstandje. Hij deed dit vlak voor de dug-out, zoals gebruikelijk waar het meeste publiek staat. In dit geval was wederom sprake van een Baarslagje, maar met een nog hogere moeilijkheidsgraad. In dit geval sloegen bij een loopactie beide enkels tegen elkaar waardoor de benen in elkaar verstrikt raakten. Wederom betekende dit een zeer fraaie vrije val zonder dat er een tegenstander in de buurt was. Door dit alles kwam Totoïst Bert (zie ook uitleg), hij was net op tijd terug voor een helftje, volledig vrij te staan op het middenveld. Hij besloot door te lopen tot ongeveer 20 meter voor het doel en nam toen het doel onder vuur. Een hard schot was het niet, maar wel geplaatst en omdat de keeper zeker geen atleet was, verdween de bal in de linker benedenhoek. 4-3 en de buit was binnen.

Scheidsrechter Bas, die uitstekend leidde, besloot na 91 minuten voor het einde te fluiten en daarmee hadden wij de 3 punten binnen!

We hebben daarna nog even gezellig de derde helft beleefd (GVAV was overigens rapiditas vertrokken -red.) daarmee was een bewogen weekendje weer ten einde.

 

Harry