In Memoriam Ite Mulder

Zaterdag 22 augustus is Ite Mulder overleden. Wij wensen zijn familie en vrienden veel sterkte met dit verlies en verliezen in hem een zeer gewaardeerde vrijwilliger van onze club.

In Memoriam Ite Mulder, geschreven door Bennie Huizenga.

Ite begon als vrijwilliger voor de voetbalclub in 1973: Toto en Lotto formulieren ophalen in Kleine Huisjes. Zo ging dat in die jaren.

 Toen er een kantine werd gebouwd is deze eerst verpacht. Na een aantal jaren bleek dit niet meer haalbaar en gingen vrijwilligers onder leiding van een kantinebeheerder de kantine runnen. Ite was vrijwilliger van  het eerste uur..

Toen kantinebeheerder Klaas Werkman ging verhuizen heeft Ite  in vanaf 1997 deze taak een aantal jaren voor zijn rekening genomen.

Op een gegeven moment de kantine werd uitgebreid werd er een klusploeg gevormd bestaande uit mensen die met de VUT of pensioen waren. Nadat de uitbreiding klaar was nemen ze veel andere klussen voor hun rekening.  Ook Ite  maakte  deel uit van deze club.. Hij had een “vaste” plek aan het hoofd van de stamtafel en had altijd wel wat in te brengen (vaak samen met Geert Timmer over geld). Als hij een keer ontbrak was het toch een stukje saaier tijdens het koffiedrinken.

Toen Egge Jan Boerma aangaf te willen stoppen als consul heeft Ite ook deze taak een aantal jaren voor zijn rekening genomen. Hij werd hierbij  (soms tot zijn ergernis) meestal geassisteerd door een hoop “kenners” die ook een duit in het zakje deden.

Tot eind vorig jaar verzorgde hij samen met vriend Bob Bolt de verkoop van de lootjes bij de wedstrijden van het 1e elftal. Nauwkeurig werd de opbrengst per wedstrijd bijgehouden. Groot was dan ook de verontwaardiging toen tijdens een jaarvergadering door de penningmeester een te laag bedrag werd gepresenteerd. Later werd  door haar aan Ite en Bob uitgelegd dat  het door haar op een verkeerde post was geboekt. Befaamd was zijn uitspraak als na wedstrijden van het 1e elftal een schaal bitterballen na de bestuurskamer werd gebracht: ” Doar goan ze weer naar dei opfreters, wat kost dat wel nait?”

Ite was een man met twee gezichten: Nukkig en negatief in de groep: Het werd zijn handelsmerk. Maar velen zullen beamen dat  als je met hem alleen was een vriendelijk man die veel over had voor iedereen.

Voetballen in Kloosterburen (en ook in omliggende dorpen, want hij was supporter van alle clubs in de buurt) zal nooit meer hetzelfde zijn zonder Ite

Dat hij moge rusten in vrede

Auteur
Bennie Huizenga